Ik denk regelmatig na over mijn eigen handelen.
Over wat ik zeg, wat ik doe en de keuzes die ik maak. Niet omdat ik voortdurend twijfel aan mezelf, maar omdat ik mij steeds bewuster ben geworden van de invloed die we als mens op elkaar hebben.
En soms zit die invloed in iets heel kleins.
Een opmerking die je zomaar maakt. De toon waarop je iets zegt. Een grap waarvan jij denkt dat die wel kan. Een beslissing die voor jou logisch is, maar voor een ander heel anders uitpakt. Of juist dat ene moment waarop je niets zegt.
Ook ik zeg of doe weleens iets waarvan ik achteraf denk: dat had anders gekund.
Dat hoort voor mij ook bij bewustwording. Niet verwachten dat je altijd alles goed doet, maar wél bereid zijn om naar jezelf te kijken. Om jezelf vragen te stellen.
Wat deed ik? Waarom deed ik dat? En wat heeft mijn handelen mogelijk met de ander gedaan?
Diezelfde vragen vind ik belangrijk in ons professionele handelen.
Want professionaliteit zit voor mij niet alleen in kennis, regels, protocollen of weten wat er van je wordt verwacht. Het zit ook in hoe jij als mens aanwezig bent. Hoe je spreekt en luistert. Welke aannames je meeneemt. Hoe je reageert wanneer iemand anders denkt dan jij. Welke keuzes je maakt en of je oog hebt voor de invloed daarvan op een ander.
Precies daar raken integriteit, inclusie en sociale veiligheid elkaar.
Een sociaal veilige en inclusieve omgeving ontstaat namelijk niet alleen door beleid, afspraken of mooie woorden op papier. Die ontstaat vooral in het dagelijks handelen van mensen. Tijdens een gesprek of overleg. In een grap. Bij een beslissing. In de manier waarop we met verschillen omgaan. En in de ruimte die we elkaar wel of niet geven.
Dat geldt overigens niet alleen op ons werk.
Ook thuis, binnen onze familie, in vriendschappen en in alledaagse ontmoetingen hebben onze woorden, keuzes en ons gedrag invloed. Soms positief. Soms pijnlijk. En soms zonder dat we het zelf doorhebben.
Voor mij betekent bewustwording dan ook niet dat we voortdurend bang moeten zijn om iets verkeerd te zeggen of te doen. Het betekent dat we bereid zijn om af en toe naar onszelf te kijken.
Juist óók wanneer onze bedoeling goed was.
Want iets goed bedoelen, betekent niet automatisch dat het door de ander ook zo wordt ervaren.
Misschien is daarom niet alleen de vraag “Wat bedoelde ik?” belangrijk, maar ook:
“Wat deed mijn handelen met de ander?”
Een vraag die ik mezelf wil blijven stellen. Niet om perfect te handelen, maar om bewust te blijven van mijn eigen verantwoordelijkheid.
Want daar begint voor mij verandering.
Als je beseft welke invloed jouw woorden, keuzes en gedrag hebben, maak je bewustere keuzes.