Iemand vertelt je iets.
Over gedoe op het werk.
Iets thuis.
Of gewoon iets wat diegene bezighoudt.
En ineens denk je:
“Oh ja, dat heb ik ook gehad!”
Je herkent het.
Dus je vertelt wat jou is overkomen. Hoe jij ermee bent omgegaan en misschien zelfs wat jou heeft geholpen.
Goed bedoeld. ❤️
Want herkenning kan fijn zijn.
Het kan zeggen:
Ik snap een beetje wat je bedoelt.
Je bent niet de enige.
Maar soms gebeurt er ondertussen iets anders.
De ander begon met vertellen…
en ineens gaat het over mij. 😅
Oeps.
En dát vind ik wel een mooie spiegel.
Want misschien wilde die ander helemaal geen advies of oplossing.
Misschien wilde diegene gewoon even zijn verhaal kwijt.
En ja… dan moet ik soms mijn eigen verhaal even inslikken. 😉
Niet omdat mijn ervaring er niet toe doet.
Maar omdat dit even niet mijn moment is.
Ik kan zeggen:
“Oh ja, dat heb ik ook gehad…”
en vervolgens vertellen hoe het bij mij ging.
Of ik kan zeggen:
“Dat herken ik. Hoe is dat voor jou?”
En weer luisteren.
Want ook al lijkt jouw ervaring op die van mij…
jouw verhaal blijft jouw verhaal.
Dus als je jezelf vandaag hoort denken:
“Oh ja, dat heb ik ook gehad…”
wacht dan eens heel even.
Misschien hoeft jouw verhaal er niet meteen achteraan.
Misschien mag het gesprek gewoon nog even bij de ander blijven. ❤️
Want soms laat je juist door níét over jezelf te beginnen zien dat je er echt voor iemand bent.
Nibte – Integriteit & Inclusie
Van bewustwording naar professioneel handelen.