Liefhebben klinkt als iets vanzelfsprekends. We houden van onze partner, onze kinderen, familie en vrienden. Van mensen die dichtbij ons staan. Maar misschien krijgt liefde juist betekenis op de momenten waarop het níét vanzelf gaat.
Wanneer iemand anders denkt dan wij. Andere keuzes maakt. Anders reageert dan wij zouden doen. Of wanneer we elkaar simpelweg niet begrijpen.
Dan wordt liefhebben meer dan een gevoel.
Het wordt een keuze om de ander te blijven zien zonder direct te oordelen. Om te horen wat iemand werkelijk probeert te zeggen. En om iemand te waarderen zonder te verlangen dat diegene eerst meer op ons moet gaan lijken.
Dat betekent niet dat we alles hoeven goed te vinden. Liefde vraagt niet dat we onze grenzen opgeven, overal mee instemmen of onszelf verliezen. Juist binnen gezonde grenzen kan er ruimte zijn voor verschil.
Ook in ons professionele handelen speelt dit een rol. Misschien noemen we het daar niet altijd liefde. We spreken over respect, menswaardigheid, inclusie, aandacht of verbinding. Maar onder al die woorden ligt dezelfde fundamentele vraag:
Ben ik bereid de mens tegenover mij werkelijk te zien?
Niet alleen zijn gedrag.
Niet alleen haar functie.
Niet alleen de mening, achtergrond of keuze waarin we verschillen.
Maar de mens.
Want soms zit liefde niet in grote woorden of gebaren. Soms zit ze in luisteren. In geduld. In aandacht. In ruimte geven. In iemand niet buitensluiten omdat die anders is dan jij.
Liefhebben is meer dan een gevoel.
Het is de keuze om de ander te zien, te horen en te waarderen.
Ook als we van elkaar verschillen.
❤️ Van bewustwording naar professioneel handelen.